Sen, kalbimin sığındığı memleket, Ruhumun vazgeçemediği özlemsin. Yaklaştıkça büyüyen, Ulaştıkça uzaklaşan bir düş gibisin.

You are the homeland where my heart finds refuge, The longing my soul cannot let go of. Like a dream that grows as I draw near, And drifts farther away the more I reach it.

Du bist die Heimat, in der mein Herz Zuflucht findet, Die Sehnsucht, von der meine Seele nicht lassen kann. Wie ein Traum, der wächst, je näher ich komme, Und sich entfernt, sobald ich ihn erreiche.

Tu es la patrie où mon cœur trouve refuge, Le désir dont mon âme ne peut se détacher. Tel un rêve qui grandit à mesure que je m’approche, Et s’éloigne lorsque je crois l’atteindre.

Eres la tierra donde mi corazón encuentra refugio, El anhelo que mi alma no puede abandonar. Como un sueño que crece cuanto más me acerco, Y se aleja cuando creo alcanzarlo.

Você é a pátria onde meu coração encontra abrigo, A saudade da qual minha alma não consegue abrir mão. Como um sonho que cresce à medida que me aproximo, E se afasta quando penso alcançá-lo

Sei la patria in cui il mio cuore trova rifugio, La nostalgia a cui la mia anima non riesce a rinunciare. Come un sogno che cresce mentre mi avvicino, E si allontana quando credo di raggiungerlo.

Jij bent het thuisland waar mijn hart schuilplaats vindt, Het verlangen dat mijn ziel niet kan loslaten. Als een droom die groeit naarmate ik dichterbij kom, En verder weg raakt zodra ik hem bereik.

Du är landet där mitt hjärta finner sin tillflykt, Längtan som min själ aldrig kan släppa. Som en dröm som växer ju närmare jag kommer, Och fjärmar sig när jag tror mig nå den.

Du er hjemlandet der hjertet mitt finner ly, Lengselen som sjelen min ikke kan gi slipp på. Som en drøm som vokser jo nærmere jeg kommer, Og glir lenger bort når jeg tror jeg har nådd den.

Du er det hjemland, hvor mit hjerte finder ly, Længslen som min sjæl ikke kan slippe. Som en drøm der vokser, jo tættere jeg kommer, Og fjerner sig, når jeg tror, jeg har nået den.

Sinä olet kotimaa, johon sydämeni turvautuu, Kaipaus, josta sieluni ei osaa luopua. Kuin unelma, joka kasvaa lähestyessäni sitä, Ja loittonee juuri silloin, kun luulen saavuttaneeni sen.

Jesteś ojczyzną, w której moje serce znajduje schronienie, Tęsknotą, której moja dusza nie potrafi porzucić. Jak sen, który rośnie, gdy się do niego zbliżam, I oddala się, gdy wydaje mi się, że go dosięgam.

Ты — родина, в которой моё сердце находит приют, Тоска, от которой моя душа не может отказаться. Словно мечта, которая становится больше, когда я приближаюсь, И отдаляется, когда кажется, что я её достиг.

あなたは私の心が安らぐ故郷、 私の魂が手放せない憧れ。 近づくほど大きくなり、 届いたと思うたびに遠ざかる夢のような存在。

당신은 내 마음이 머무는 고향이며, 내 영혼이 포기할 수 없는 그리움입니다. 다가갈수록 더 커지고, 닿았다고 생각할수록 더 멀어지는 꿈과도 같습니다.

你是我心灵栖息的故乡， 是我灵魂无法放下的思念。 如同一个越靠近越辽阔的梦， 越以为触及，越显得遥远。

أنت الوطن الذي يلجأ إليه قلبي، والشوق الذي لا تستطيع روحي التخلي عنه. كحلم يكبر كلما اقتربت منه، ويبتعد كلما ظننت أنني بلغته.