내면의 평화와 어린 시절의 꿈에 관한 명언: 진짜 행복

Bize geleceğimizi sordular, meslekler saydık, hayaller anlattık. Mutluluğu söylemedik; çünkü çocuktuk. Hayatın en büyük başarısının, huzurlu bir kalp taşımak olduğunu bilmiyorduk.

They asked us about our future, we listed professions and spoke of dreams. We never mentioned happiness, because we were children. We did not know that life’s greatest achievement is to carry a peaceful heart.

Man fragte uns nach unserer Zukunft, wir nannten Berufe und erzählten von unseren Träumen. Vom Glück sprachen wir nicht, denn wir waren Kinder. Wir wussten nicht, dass der größte Erfolg im Leben darin besteht, ein friedliches Herz zu tragen.

On nous demandait notre avenir, nous énumérions des métiers et racontions nos rêves. Nous ne parlions pas du bonheur, car nous étions des enfants. Nous ne savions pas que la plus grande réussite de la vie est de porter un cœur en paix.

Nos preguntaban por nuestro futuro, mencionábamos profesiones y contábamos nuestros sueños. No hablábamos de la felicidad, porque éramos niños. No sabíamos que el mayor logro de la vida es llevar un corazón en paz.

Perguntavam sobre o nosso futuro, falávamos de profissões e dos nossos sonhos. Não mencionávamos a felicidade, porque éramos crianças. Não sabíamos que a maior conquista da vida é carregar um coração em paz.

Ci chiedevano del nostro futuro, elencavamo professioni e raccontavamo sogni. Non parlavamo della felicità, perché eravamo bambini. Non sapevamo che il più grande successo della vita è portare un cuore in pace.

Ze vroegen naar onze toekomst, we noemden beroepen en vertelden over onze dromen. Geluk noemden we niet, want we waren kinderen. We wisten niet dat de grootste prestatie in het leven een vredig hart is.

De frågade oss om framtiden, vi räknade upp yrken och berättade om våra drömmar. Vi nämnde aldrig lyckan, för vi var barn. Vi visste inte att livets största framgång är att bära ett fridfullt hjärta.

De spurte oss om fremtiden, vi nevnte yrker og fortalte om drømmene våre. Vi nevnte ikke lykken, for vi var barn. Vi visste ikke at livets største suksess er å bære et fredfylt hjerte.

De spurgte os om fremtiden, vi nævnte professioner og fortalte om vores drømme. Vi nævnte ikke lykken, for vi var børn. Vi vidste ikke, at livets største succes er at bære et fredfyldt hjerte.

Meiltä kysyttiin tulevaisuudestamme, luettelimme ammatteja ja kerroimme unelmistamme. Emme puhuneet onnesta, sillä olimme lapsia. Emme tienneet, että elämän suurin saavutus on rauhallinen sydän.

Pytano nas o przyszłość, wymienialiśmy zawody i opowiadaliśmy o marzeniach. Nie mówiliśmy o szczęściu, bo byliśmy dziećmi. Nie wiedzieliśmy, że największym osiągnięciem w życiu jest nosić spokojne serce.

Нас спрашивали о будущем, мы называли профессии и рассказывали о своих мечтах. О счастье мы не говорили, потому что были детьми. Мы не знали, что самое большое достижение в жизни — это хранить в сердце покой.

将来何になりたいかと聞かれ、 私たちは職業を挙げ、夢を語った。 幸せについては語らなかった。 まだ子どもだったから。 人生最大の成功が、 穏やかな心を持つことだとは知ら なかった。

우리는 미래에 무엇이 될지 질문받았고, 직업을 말하며 꿈을 이야기했다. 행복은 말하지 않았다. 우리는 아직 어린아이였기 때문이다. 인생에서 가장 큰 성공이 평온한 마음을 지니는 것임을 몰랐다.

人们问起我们的未来, 我们说着职业，谈着梦想。 却从未提到幸福，因为那时我们还是孩子。 我们不知道，人生最大的成功，其实是拥有一颗平静的心。

سألونا عن مستقبلنا، فعددنا المهن وتحدثنا عن أحلامنا. ولم نذكر السعادة، لأننا كنا أطفالاً. لم نكن نعلم أن أعظم نجاح في الحياة هو أن يحمل الإنسان قلباً مطمئناً.